Anubiasu nie sadzi się jak typowej rośliny korzeniowej. Najważniejsza zasada brzmi: kłącze, czyli gruba pozioma łodyga, musi pozostać nad podłożem. W żwirze lub piasku mogą znaleźć się wyłącznie korzenie. Zakopanie kłącza często prowadzi do jego gnicia, a następnie do obumierania całej rośliny.
Dlaczego kłącze anubiasa musi być odsłonięte?
Anubias jest rośliną kłączową o epifitycznym sposobie wzrostu. W naturze może przytwierdzać się do kamieni, korzeni i innych stabilnych powierzchni. Z kłącza wyrastają liście oraz korzenie, ale samo kłącze nie powinno być przykryte podłożem.
Korzenie mogą zostać częściowo zagłębione w żwirze, jednak pozioma, grubsza część rośliny powinna leżeć na jego powierzchni. To właśnie zakopanie kłącza jest najczęstszą przyczyną mięknięcia tkanek, ciemnienia i odpadających liści.
Jak zamocować anubiasa do korzenia lub kamienia?
Najbezpieczniejszym sposobem jest przytwierdzenie rośliny do dekoracji. Przed rozpoczęciem przygotuj jeden z materiałów do mocowania:
- żyłkę wędkarską,
- nić bawełnianą,
- klej cyjanoakrylowy w żelu.
Korzeń albo kamień powinien być stabilny, oczyszczony i pozbawiony ostrych krawędzi, które mogłyby przeciąć kłącze. Następnie zamocuj roślinę w kilku prostych krokach:
- Ułóż anubiasa na dekoracji tak, aby kłącze było całkowicie widoczne.
- Rozłóż korzenie wzdłuż korzenia, kamienia lub kawałka lawy.
- Przywiąż roślinę luźno żyłką albo nicią, bez zaciskania pętli na kłączu.
- Jeśli używasz kleju, nanieś niewielką kroplę na suchy fragment korzenia, dociśnij go do dekoracji przez około 20–30 sekund i dopiero potem włóż roślinę do akwarium.
Nić bawełniana z czasem się rozkłada, a korzenie anubiasa mogą w tym czasie przyrosnąć do podłoża. Żyłka pozostaje niewidoczna i daje możliwość późniejszego przestawienia rośliny. Klej cyjanoakrylowy w żelu mocuje ją szybciej, ale po wyschnięciu może pozostawić biały ślad. Zwykle zasłaniają go później korzenie.
Nie wciskaj kłącza pod kamień ani w szczelinę, w której zostanie całkowicie przykryte. Ograniczony dostęp wody i uszkodzenie tkanek zwiększają ryzyko gnicia.
Czy anubiasa można posadzić w żwirze?
Tak, ale w podłożu powinny znaleźć się tylko korzenie. Kłącze musi leżeć na powierzchni żwiru i pozostać widoczne. Nie należy przysypywać go cienką warstwą „dla stabilizacji”, ponieważ nawet częściowe zakrycie może rozpocząć proces rozkładu.
Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest przywiązanie anubiasa do małego kamienia, a następnie położenie go na żwirze. Roślina wygląda wtedy podobnie jak posadzona, ale jej kłącze nie jest narażone na stały kontakt z podłożem. Korzenie mogą z czasem wrosnąć między ziarna żwiru.
Jak dbać o anubiasa po zamocowaniu?
Anubias rośnie wolno i zwykle pobiera składniki odżywcze głównie z wody. Po posadzeniu nie wymaga intensywnych zabiegów, ale zwróć uwagę na kilka rzeczy:
- Ustaw roślinę w umiarkowanym świetle albo częściowym cieniu, ponieważ mocne oświetlenie sprzyja glonom na liściach.
- Nie chwytaj i nie podnoś anubiasa za kłącze, szczególnie gdy jest już przyrośnięty do dekoracji.
- Usuwaj stare, żółte i mocno uszkodzone liście, odcinając je przy kłączu.
- Nie skracaj kłącza bez potrzeby, ponieważ każde cięcie może uszkodzić roślinę i ułatwić rozwój gnicia.
Do najczęstszych błędów należą:
- zakopywanie całego kłącza w żwirze lub piasku,
- ustawienie rośliny bezpośrednio pod zbyt silnym światłem,
- zbyt mocne zaciskanie żyłki na kłączu,
- przecinanie kłącza tępym narzędziem albo przypadkowe łamanie go przy mocowaniu.
Jeśli kłącze mięknie lub ciemnieje, usuń zgniłe fragmenty ostrym, czystym narzędziem aż do zdrowej tkanki. Pozostałą część przytwierdź do kamienia lub korzenia i pozostaw odsłoniętą. Najważniejsze jest jednak zapobieganie problemowi – przy sadzeniu anubiasa zawsze korzenie w podłożu, a kłącze nad nim.
