Pomidory na rozsadę najlepiej siać od połowy marca do początku kwietnia. Przy uprawie w szklarni można rozpocząć wysiew pod koniec lutego, ponieważ rośliny wcześniej trafią do zabezpieczonego, cieplejszego miejsca.
Kiedy najlepiej siać pomidory?
W uprawie domowej, na parapecie, rozsada pomidorów potrzebuje zwykle około 6–8 tygodni, aby osiągnąć rozmiar pozwalający na wysadzenie. Ponieważ pomidory sadzi się w gruncie dopiero po ustąpieniu ryzyka przymrozków, najbezpieczniejszym terminem jest połowa marca lub początek kwietnia.
Za orientacyjny termin wysadzania do gruntu przyjmuje się okres po 15 maja, czyli po tak zwanej Zimnej Zośce. Konkretna data zależy jednak od pogody i temperatury gleby. Sadzonki powinny trafić na zewnątrz dopiero wtedy, gdy nocne spadki temperatury nie zagrażają młodym roślinom.
Od czego zależy termin siewu pomidorów?
Termin trzeba dopasować do miejsca, w którym rozsada będzie rosła, oraz do planowanej daty wysadzenia. Wcześniejszy wysiew ma sens tylko wtedy, gdy rośliny będą miały zapewnione lepsze warunki niż na zwykłym parapecie.
| Miejsce uprawy | Termin siewu | Orientacyjny termin wysadzenia |
|---|---|---|
| Parapet w domu | Połowa marca – początek kwietnia | Po 15 maja, po ustąpieniu przymrozków |
| Tunel foliowy | Początek lub połowa marca | Zwykle od drugiej połowy kwietnia, jeśli warunki pod osłoną są stabilne |
| Szklarnia | Koniec lutego | Wcześniej niż do gruntu, zależnie od temperatury w szklarni |
Podane terminy są orientacyjne. W nieogrzewanym tunelu lub szklarni wysadzenie rozsady zależy od temperatury wewnątrz, nasłonecznienia i możliwości ochrony roślin przed nocnym chłodem.
Nie siej pomidorów w lutym na zwykłym parapecie bez doświetlania. O tej porze dnia jest jeszcze zbyt mało naturalnego światła. Siewki zaczynają wtedy rosnąć w kierunku okna, mają blade liście i cienkie, wiotkie łodygi. To zjawisko nazywa się wybieganiem. Takie rośliny są słabsze i trudniej znoszą późniejsze przesadzanie.
Nawet przy zastosowaniu lamp bardzo wczesny siew może być niekorzystny. Rozsada zdąży nadmiernie wyrosnąć przed terminem wysadzenia, a zbyt długo przechowywane rośliny mogą mieć osłabione łodygi i gorzej znosić zmianę warunków. Dlatego lepiej dopasować wysiew do daty sadzenia niż próbować uzyskać jak najstarsze sadzonki.
Jakie warunki przygotować po wysiewie?
Sam termin nie wystarczy, jeśli nasiona trafią do ciężkiej ziemi albo będą rosły w chłodnym i ciemnym miejscu. Na powodzenie początkowego wzrostu najbardziej wpływają następujące czynniki:
- Temperatura kiełkowania – około 25°C sprzyja szybkiemu pojawieniu się wschodów.
- Światło po wykiełkowaniu – ustaw pojemniki przy jasnym oknie, a przy niedoborze światła zastosuj doświetlanie.
- Podłoże do wysiewu – wybierz lekką, przepuszczalną mieszankę przeznaczoną do nasion, zamiast zwykłej ziemi ogrodowej.
- Wilgotność podłoża – ziemia powinna być lekko wilgotna, ale nie stale mokra, ponieważ nadmiar wody sprzyja gniciu siewek.
Po pojawieniu się kiełków temperaturę można obniżyć do około 18–20°C w dzień i 12–15°C w nocy. Chłodniejsze warunki po wschodach, przy jednoczesnym dobrym dostępie do światła, pomagają ograniczyć wybieganie roślin.
Najważniejsza zasada planowania siewu
Policz wstecz od planowanej daty wysadzenia. Jeśli rozsada potrzebuje około 6–8 tygodni, a do gruntu może trafić dopiero po 15 maja, wysiew na parapecie powinien przypadać na połowę marca lub początek kwietnia. W szklarni i tunelu termin można przyspieszyć tylko wtedy, gdy osłona zapewnia roślinom wystarczająco dużo światła i chroni je przed chłodem.