Piołun zbiera się w Polsce zwykle w lipcu i sierpniu, na początku kwitnienia. Ścina się wtedy wierzchołki pędów, najlepiej przed pełnym rozwojem kwiatów. Zebrany surowiec suszy się w cieniu, w suchym i przewiewnym miejscu, ponieważ słońce przyspiesza utratę olejków eterycznych.
Kiedy najlepiej zbierać piołun?
Bylica piołun (Artemisia absinthium) nadaje się do zbioru w fazie początku kwitnienia, najczęściej od lipca do sierpnia. To ważne rozróżnienie, ponieważ pojawiająca się w niektórych źródłach informacja o kwietniu dotyczy wczesnej wegetacji, a nie właściwego terminu pozyskiwania ziela.
Zbieraj górne, miękkie części pędów o długości około 20–30 cm. Najlepiej zrobić to w suchy, słoneczny dzień, gdy rośliny nie są mokre od rosy ani deszczu. Początek kwitnienia oznacza, że żółte koszyczki dopiero się rozwijają lub są częściowo otwarte. Nie czekaj do pełnego przekwitnięcia, gdy łodygi stają się bardziej zdrewniałe.
Jak prawidłowo przeprowadzić zbiór?
Wybieraj silne, zdrowe rośliny rosnące na słonecznych i suchych stanowiskach. Surowca nie pozyskuj przy ruchliwych drogach, torach, wysypiskach ani na terenach intensywnie nawożonych lub opryskiwanych. Zanieczyszczeń nie da się skutecznie usunąć przez późniejsze suszenie.
Do zbioru przygotuj:
- Sekator – ułatwia równe i czyste ścinanie pędów.
- Rękawice ochronne – ograniczają kontakt skóry z sokiem i włoskami rośliny.
- Przewiewny kosz lub płócienną torbę – zapobiega zaparzaniu świeżo ściętego ziela.
- Czyste nożyce – przydadzą się do usunięcia uszkodzonych fragmentów.
Nie ugniataj pędów i nie zostawiaj ich długo w szczelnej reklamówce. Po powrocie przejrzyj zebrany materiał, usuń pożółkłe liście, owady i grubsze, zdrewniałe części.
Jak suszyć piołun?
Suszenie powinno rozpocząć się możliwie szybko po zbiorze. Celem jest stopniowe usunięcie wilgoci bez przegrzania rośliny i bez niszczenia jej olejków eterycznych.
- Przygotuj pędy – połącz je w małe, luźne wiązki. Zbyt grube pęki zatrzymują wilgoć w środku i mogą pleśnieć.
- Wybierz miejsce – rozwieś pęki w suchym, zacienionym i przewiewnym pomieszczeniu, na przykład na strychu lub pod zadaszeniem.
- Zapewnij temperaturę pokojową – nie układaj ziela przy grzejniku ani w miejscu silnie nagrzewanym. Delikatny ruch powietrza przyspieszy suszenie.
- Kontroluj surowiec – co pewien czas sprawdzaj, czy pędy nie wilgotnieją i czy nie pojawia się zapach stęchlizny.
- Sprawdź gotowość – wysuszone łodygi powinny łatwo się łamać, a liście kruszyć, bez oznak wilgoci.
Po wysuszeniu przełóż piołun do papierowej torby, płóciennego woreczka albo szczelnego, ciemnego pojemnika. Przechowuj go w suchym miejscu, z dala od światła i intensywnych zapachów.
Nie susz piołunu w pełnym słońcu. Promieniowanie i wysoka temperatura mogą przyspieszać rozkład olejków eterycznych, przez co susz traci część aromatu i jakości. Nie używaj też wilgotnych pomieszczeń, ponieważ surowiec może zapleśnieć.
Piołun zawiera tujon, dlatego nie należy samodzielnie stosować dużych ilości suszu ani używać go długotrwale. Ciąża, karmienie piersią, padaczka, choroby wątroby i przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych wymagają rezygnacji z doustnego stosowania lub wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie negatywne skutki wdrożonych zaleceń. Zawsze zasięgnij opinii specjalisty medycyny w powyższym zakresie.
