Na hektar zwykle stosuje się od 1 do 3 ton obornika granulowanego, ale dawkę trzeba dopasować do rodzaju nawozu, zawartości azotu, zasobności gleby i wymagań uprawy. Obornik kurzy wymaga zazwyczaj mniejszej dawki niż bydlęcy, ponieważ jest bardziej skoncentrowany.
Ile obornika granulowanego stosować na hektar?
Zakres 1–3 t/ha jest orientacyjny i dotyczy nawożenia polowego. Nie należy traktować go jako uniwersalnego zalecenia dla każdego produktu. Przed rozsiewem trzeba sprawdzić etykietę nawozu, zwłaszcza zawartość azotu (N), fosforu (P2O5) i potasu (K2O).
Granulat bydlęcy zwykle stosuje się w wyższej dawce, ponieważ ma łagodniejsze stężenie składników. Obornik kurzy jest bogatszy w azot i fosfor, dlatego jego dawka powinna być niższa. W przypadku nawozu końskiego zakres ustala się przede wszystkim na podstawie analizy produktu oraz potrzeb uprawy.
Dawki według rodzaju obornika
Poniższe wartości służą jako roboczy punkt wyjścia przy planowaniu nawożenia. Ostateczną dawkę należy skorygować na podstawie składu konkretnego granulatu i wyników badania gleby:
| Rodzaj obornika | Typowa dawka (t/ha) | Główne zastosowanie |
|---|---|---|
| Bydlęcy | 2–3 | Uzupełnianie materii organicznej i stopniowe dostarczanie składników, także na glebach piaszczystych. |
| Kurzy | 1–2 | Uprawy o dużym zapotrzebowaniu na azot, między innymi kukurydza i rośliny tworzące dużą masę zieloną. |
| Koński | 1,5–3 | Gleby cięższe i chłodne oraz uprawy, przy których istotne jest poprawienie napowietrzenia podłoża. |
Podane zakresy nie zastępują dawki wynikającej z karty technicznej. Dwa produkty określane jako obornik bydlęcy mogą mieć różną koncentrację składników. Przykładowo w jednym z dostępnych opisów obornika bydlęcego podano 3–4% azotu, 3–4% P2O5 i 3–4% K2O, ale nie oznacza to, że taki skład ma każdy granulat tego typu.
Co wpływa na dawkę nawozu?
Sam rodzaj obornika nie wystarcza do precyzyjnego ustalenia ilości. Przy planowaniu nawożenia trzeba uwzględnić następujące czynniki:
- Zasobność gleby – wyniki analizy określają między innymi poziom fosforu, potasu, magnezu i odczynu, dlatego pozwalają ograniczyć dawkę tam, gdzie składników jest już dużo.
- Wymagania uprawy – kukurydza, ziemniaki i rośliny o dużej masie zielonej mogą wymagać większej podaży składników niż uprawy o mniejszych potrzebach pokarmowych.
- Poprzednie nawożenie – do bilansu trzeba wliczyć składniki wniesione wcześniej z obornikiem, nawozami mineralnymi, gnojowicą lub resztkami pożniwnymi.
- Rodzaj gleby – na glebie lekkiej bezpieczniejsze są mniejsze dawki dzielone, ponieważ składniki łatwiej przemieszczają się w profilu glebowym.
- Skład granulatu – szczególne znaczenie ma azot, ale nadmiar fosforu i potasu również może zaburzyć bilans nawożenia.
Obornik kurzy wymaga większej ostrożności niż bydlęcy. W dostarczonym materiale dla pomiotu kurzego wskazano około 4% azotu, jednak rzeczywista zawartość zależy od produktu. Przy wysokiej dawce rośnie ryzyko zasolenia gleby, nadmiernego pobudzenia wzrostu oraz strat azotu.
Jak aplikować obornik granulowany w polu?
Prawidłowa aplikacja obejmuje nie tylko rozsiew, lecz także ocenę potrzeb nawozowych i wymieszanie nawozu z glebą:
- Wykonaj analizę gleby i sprawdź pH oraz zasobność w podstawowe składniki. Przy uprawach wielkoobszarowych dawkę najlepiej oprzeć na planowanym plonie i bilansie składników.
- Odczytaj etykietę nawozu, zwracając uwagę na zawartość azotu, fosforu i potasu, zalecany termin stosowania oraz ograniczenia dla konkretnej uprawy.
- Rozsiej granulat równomiernie mechanicznie, korzystając z rozsiewacza ustawionego zgodnie z masą nawozu. Przy większych powierzchniach ręczne dozowanie utrudnia zachowanie stałej dawki.
- Zastosuj nawóz jesienią po zbiorach albo wiosną przed siewem, zależnie od instrukcji produktu, warunków glebowych i wymagań rośliny.
- Wymieszaj granulat z wierzchnią warstwą gleby podczas uprawy przedsiewnej. Nie rozsiewaj go na glebie zamarzniętej, zalanej ani bezpośrednio przed spodziewanym spływem powierzchniowym.
Na glebach piaszczystych lepiej sprawdzają się mniejsze dawki, które można rozłożyć w czasie. Obornik bydlęcy może poprawiać zatrzymywanie wody i strukturę takiego podłoża, ale nie zwalnia to z kontroli poziomu azotu i fosforu.
Ostrzeżenie: przekroczenie potrzeb uprawy może prowadzić do zasolenia gleby i wymywania azotanów do wód gruntowych. Dawka musi mieścić się w aktualnych wymaganiach dotyczących nawożenia azotem, wynikających z obowiązujących przepisów i zasad ochrony wód. W obszarach objętych dodatkowymi ograniczeniami należy sprawdzić aktualne terminy oraz limity przed wykonaniem zabiegu.
Najbezpieczniejszy punkt wyjścia to dawka z etykiety, skorygowana o wynik analizy gleby i zawartość azotu w konkretnym granulacie. Przy braku tych danych rozsądniej rozpocząć od dolnej granicy zakresu niż stosować maksymalną dawkę bez bilansu składników.
