Śliwowiśnię, czyli ałyczę, najlepiej przycinać od początku czerwca do początku lipca, gdy liście są już rozwinięte. Wczesną wiosną należy z cięciem poczekać, ponieważ rany mogą intensywnie „płakać”, czyli wydzielać soki, co osłabia roślinę.
Kiedy najlepiej przycinać śliwowiśnię?
Główny termin cięcia przypada na czerwiec i początek lipca. W tym czasie można wykonać cięcie formujące oraz sanitarne. Większe drzewa najlepiej przycinać po pełnym rozwinięciu liści, kiedy okres intensywnego przepływu soków po zimie już minie.
Alternatywą dla cięcia sanitarnego jest środek zimy, zwykle styczeń lub początek lutego. Zabieg wykonuj wtedy wyłącznie w suchy, bezmroźny dzień. Nie przycinaj ałyczy wczesną wiosną, przed rozwojem liści – rany mogą wtedy długo wydzielać soki, a drzewo tracić siły.
Terminy cięcia według celu
| Cel cięcia | Zalecany termin |
|---|---|
| Cięcie sanitarne | Czerwiec–lipiec lub środek zimy, w bezmroźne dni |
| Cięcie formujące korony | Czerwiec–początek lipca |
| Cięcie formowanego żywopłotu | Czerwiec i sierpień |
Jak poprawnie przyciąć śliwowiśnię?
Do większości prac wystarczy ostry i czysty sekator. Grubsze gałęzie wymagają narzędzia dopasowanego do ich średnicy, ale zasada pozostaje taka sama: rana powinna być możliwie gładka, a cięcie wykonane bez miażdżenia tkanek.
Przy skracaniu pędu wybierz pąk skierowany na zewnątrz korony. Nowy przyrost będzie rozwijał się wtedy w kierunku, który ogranicza zagęszczanie środka drzewa. Cięcie wykonaj w następujący sposób:
- Wybierz zdrowy pąk skierowany na zewnątrz korony.
- Przytnij pęd ukośnie, aby woda nie zatrzymywała się na powierzchni rany.
- Zostaw około 0,5–1 cm nad pąkiem.
- Usuń odcięty fragment i sprawdź, czy rana jest gładka.
Ostrzeżenie: Nie zostawiaj długich kikutów, ponieważ pozostały fragment zwykle zasycha i może stać się miejscem rozwoju patogenów. Nie tnij też bezpośrednio przy pąku – łatwo go wtedy uszkodzić. Zły kierunek cięcia może powodować spływanie wody wprost na pąk.
Co usuwać podczas cięcia sanitarnego?
Śliwowiśnia dobrze znosi cięcie, ale nie wymaga corocznego skracania wszystkich pędów. Cięcie sanitarne ogranicz do fragmentów, które pogarszają zdrowie lub pokrój korony. Usuń przede wszystkim:
- Martwe, suche i chore gałęzie.
- Pędy krzyżujące się i ocierające o siebie.
- Silne, pionowe pędy zagęszczające koronę, określane jako wilki.
- Odrosty korzeniowe wyrastające w pobliżu drzewa.
U odmian szczepionych na pniu regularnie usuwaj także rewersje, czyli pędy wyrastające z podkładki poniżej miejsca szczepienia. Mają one często silny wzrost i mogą zdominować właściwą odmianę. Młode odrosty przy pniu można wyłamać, a starsze należy wyciąć możliwie blisko miejsca wyrastania.
